herbaty chińskie na tacy

Chiny słyną z produkcji herbaty. Całkiem zasłużenie, ponieważ nie mówimy tylko o skali, ale również jakości poszczególnych plantacji. W dzisiejszym wpisie pragniemy przyjrzeć się kilku legendarnym herbatom z Państwa Środka. Poznaj ich historię, miejsce występowania oraz właściwości smakowe.


Huangshan Mao Feng

Można ją nazywać herbatą z Żółtej Góry. Pochodzi z prowincji Anhui. Tamtejsza zielona herbata jest uzyskiwana poprzez zbiór najmłodszych listków, które są jeszcze pokryte puchem. To przekłada się na delikatny, a jednocześnie ceniony, lekko słodki, oryginalny smak z nutami kwiatowymi. Plantatorzy Hangshan Mao Feng szczególnie dbają o ostrożność podczas zbioru oraz obrabiania liści.

Według różnych szacunków, czarna odmiana stanowi niemal 3/4 światowej produkcji herbaty. Zielonych mieszanek jest na rynku prawie 25%. Czerwone, żółte, białe i turkusowe warianty są więc naprawdę niszowe, niemniej bardzo interesujące pod względem zdrowotnym, smakowym, kulturowym i aromatycznym!

Tai Ping Hou Kui

Czy uwierzysz, że tę herbatę pito już w czasach dynastii Qing w XVII wieku? Choć jest rzadka, łatwo ją rozpoznać. Liście odmiany shi-da osiągają nawet kilka centymetrów długości i pochodzą wyłącznie z okolic Taiping. Nie rosłyby w tej formie, gdyby nie unikatowe, optymalne warunki klimatyczne panujące na niewielkim obszarze. Tajemnicą wyjątkowego smaku herbaty Tai Ping Hou Kui jest proces formowania i obróbki liści, który odbywa się między innymi poprzez ich układanie na ramie oraz wałkowanie i spłaszczanie na tkaninie.

Bi Lo Chun

Dawniej spotykana jedynie w górach, w regionie Dongtin niedaleko Tai Hu. Zasmakuje przede wszystkim zwolennikom mocnych aromatów i owocowego smaku. Nie tylko dobra, ale i zdrowa, wyróżnia się dużą ilością antyoksydantów znajdujących się w puchu pokrywającym młodą roślinę.

Lung Ching

Kolejna słynna zielona herbata z Chin. Plantacje zlokalizowane nad jeziorem Xi Hu nie zajmują nawet 170 kilometrów kwadratowych! Oczywiście jest produkowana zgodnie z tradycyjnymi recepturami. Liście formuje się na płask, posiadają odcień żółci, a zaparzone, smakują wyśmienicie.

Bai Hao Yin Zhen

Biała herbata, której cena i sława są równie wysokie. Wielkolistny szczep Da Bai, uprawiany w prowincji Fujian, daje wyjątkowy, słodkawy i roślinny smak oraz aromat porównywany do świeżego siana. Niewielka produkcja wykorzystuje wyłącznie tradycyjne metody. Zbiory obejmują jedynie młode pączki ze srebrzystym, charakterystycznym nalotem.

Keemun

Keemun, czyli Qimen, to miejscowość dobrze pamiętająca epokę imperializmu brytyjskiego. Właśnie tam wytwarza się herbatę słynną od niemal 150 lat. Firma założona przez Yu Ganchena od początku skupiła się na produkcji czarnej herbaty, cenionej przede wszystkim w Europie. W krótkim czasie napój trafił na brytyjski dwór królewski, a co za tym idzie – zdobył niezwykłą popularność. Do dziś te długie, skręcane listki, które dają wręcz winny aromat, są obiektem szacunku i pożądania amatorów herbaty. Warto spróbować!

Tieguanyin

Tieguanyin była znana już w XIX wieku i była zbierana w regionie Anxi. Według legend, to herbata bogini Guanyin. Podobno smakuje jedynie uczciwym, empatycznym, dobrym ludziom. Charakterystyczną cechą listków tej „wielkiej herbaty chińskiej” jest ich lekkość. Ponadto są one duże, ale zwinięte.

Junshan Yinzhen

Tym razem herbata żółta, pozyskiwana z najmłodszych pączków na wyspie Jushan w prowincji Hunan. Rzadka, wręcz kolekcjonerska, ma niezwykła cechę – igiełki pokrywające jej powierzchnię po zaparzeniu trzykrotnie podnoszą się i opadają. Dlaczego? Nie do końca wiadomo.

Meng Ding Huang Ya

Kolejna wyjątkowa herbata, której warto spróbować, także jest żółta; to efekt dodatkowej fermentacji. Według podań, sam Wu Li Zhen na zboczu góry Meng dba o jakość tego niezwykłego zbioru drobnych, wiosennych pączków. Charakterystyczny, cienki kształt pięknie działających pod wpływem temperatury jest preludium doznań aromatycznych, jakie czekają po zaparzeniu. Wyczuwa się nuty kwiatowe i pikantne. Smak jest wyrazisty i zapada w pamięć. Warto spróbować!